Świątynia Mchów

Saihoji w zachodnim Kyoto zwana popularnie Kokederą, czyli Świątynią Mchu, to jedno z najbardziej metafizycznych miejsc, jakie odkryłam podczas tej podróży. (Angielskie określenie "spiritual" wydaje się dużo trafniejsze.) Spacer wokół stawu w kształcie ideogramu, znaku serca, wśród plam słońca kładących się na wszechobecnym mchu (jest go tu podobno 120 gatunków), na wyspach z kamieni i drobnych liściach japońskich klonów przenosił w piąty wymiar doskonałego piękna...

Krótko mówiąc...

Wspomnienia domagały się odświeżenia, przekonania i sądy weryfikacji...
Oto jest... Nippon 2024.
Zakaźne piękno. Nowoczesność kłania się tradycji. Trudna i łatwa w obejściu.

Ta sama, a jednak inna.

Z wschodząco-kwitnącymi pozdrowieniami dla Czytelniczek i Czytelników 🎎🏯

Podsiadło we Wrocławiu

Minął ponad tydzień od tego SPEKTAKULARNEGO wydarzenia MUZYCZNEGO a nadal nie wiem, na który z przymiotników położyć większy nacisk. Bez wątpienia fantastycznie było być razem z Besti częścią pospolitego ruszenia i poruszenia, jakie wywołuje talent, twórczość, wyobraźnia... (długo by wymieniać) Dawida Podsiadły. Niestety blogger nie zezwala na zamieszczenie nawet najkrótszego z nagranych przeze mnie filmów, więc pozostają nieoddające zupełnie rozmachu ani atmosfery zdjęcia oraz słowo pszczółki, że działo się niewiarygodnie i nieustannie - ognie piekielne, niebiańskie światła, dymy czyśćcowe, ziemskie projekcje... A nad tym wszystkim unosił się cud-wokal.

W piśmie obrazkowym:🔥💥😇😇💥🔥

Konkrety i technikalia innym razem.😉

Moje Kupidynki

Czy można było przejść obok nich obojętnie?

Te pozy, fryzury, twarzyczki... Jednemu włosy układają się w różki jak Mojżeszowi w licznych przedstawieniach, co oznaczało moce prorocze. Drugiemu oko uciekło na wysokość czubka nosa. Generalnie jak na barok przystało obaj mają rysy kupców w średnim wieku przedkładających wino nad wodę. Ten niesie gałązkę laurową niczym pułapkę do zarzucenia na upatrzoną ofiarę miłości. Ów gra prawdopodobnie na instrumencie muzycznym... (Sugestie, pomysły, konkrety względem identyfikacji - mile widziane.😊)

Nie jestem znawczynią kafelków z Delft, ale przeprowadzone post factum researchum zdaje się potwierdzać, że sprzedawca miał rację utrzymując, iż pochodzą z 17. wieku. Kafelki z motywem Amorków niosących atrybuty związane z miłością - łuki, strzały, wianki, ale również muzykujących, dokazujących, nawet siusiających wzorem młodocianego sąsiada z fontanny w Brukseli, stały się wówczas na tyle popularne, że znalazły swoje miejsce na jednym z piękniejszych obrazów Vermeera - Mleczarce. (Szukajcie, a znajdziecie.)

Antyki na wiosnę

Wiosennego Jarmarku Staroci i Osobliwości w Jeleniej Górze nie odpuszczam, nawet gdy wieje i leje, ale tym razem dopisała idealna pogoda. Antyków brak w nazwie, a to one przyciągają zapaleńców z całego regionu i wystawców z odległych krańców Polski. Osobliwości i kicz również dopisują - z upodobaniem oglądam.

Niekwestionowany antyk, parka putt zatroskana, czy utrzyma element architektoniczny, który się niestety zdezaktualizował

 Wypas w Rynku raczej słaby

Prawdopodobnie rodzeństwo zgodnie ziewające w muślinowej pościeli 

Giełda bez jelenia nie liczy się, zwłaszcza w Jeleniej :) 

Egzotyczne kraje i mity reprezentował chiński smok z ośmioma nieśmiertelnymi na grzbiecie

Od roku jarmark odbywa się nie tylko w ostatni weekend września, ale również kwietnia. Znowu napatrzyłam się wspaniałości i ciekawostek, porozmawiałam ze znajomymi handlarzami, podsłuchałam kilka przezabawnych dialogów. Ceramika z Dalekiego Wschodu okazała się towarem deficytowym, ale było trochę interesujacej secesji - piękny szklany wazon w rasowej metalowej oprawie, majolika z Karlsruhe, gigantyczna terakotowa dziewczyna o wijących się puklach z łabędziem (Leda?). Kafelki z Delft przedstawiające swawolne Kupidyny zauroczyły mnie na tyle, że kupiłam je do osobistej graciarni.

Odwiedziłam również BWA z wystawą pejzaży i portretów autorstwa Andrzeja Fogtta oraz galerię sztuki w Rynku, zaopatrzoną w znakomite dzieła współczesnego polskiego malarstwa, z których twórcami - A. Fałatem, J. Dobkowskim, F. Maśluszczakiem, wspomnianym A. Fogttem - właściciel galerii zaprzyjaźnił się lata temu podczas plenerów organizowanych w okolicach Jeleniej Góry.

Pogawędkę z sympatycznym panem galernikiem zostawiam sobie tradycyjnie na deser każdej giełdy.

Cudny to był dzień wśród ludzi i przedmiotów.

O religijności?

Nie to, że zapomniałam zabrać albo naładować, bo takie sytuacje się NIE ZDARZAJĄ. Wczesnym wieczorem w mieście wyłączył mi się z niewiadomych powodów telefon i nie udało się go ponownie uruchomić... Przez jakieś 15 minut!!! I zrobiło się dziwnie... Poczułam się bezbronna, niepewna, samotna, zdana tylko na siebie, oddzielna, odseparowana od świata. Bez ochrony, obrony, towarzysza, łącznika ze wszystkimi i wszystkim, na kim, czym mogę polegać...

Zaprawdę nowoczesne technologie to nowa religia, a smartfon przejął role anioła stróża, ducha świętego, wszechogarniającego, wszechwiedzącego bóstwa, jak również funkcje modlitewnika, domowej kapliczki, przenośnego ołtarzyka... 

P.S.1. Nie mogłam zdecydować się na jedną ilustrację do tekstu, dlatego będą trzy równie atrakcyjne do wyboru... ;) 1. Patrycja Piętka "Zmierzch horyzontu zdarzeń", aktualnie na wystawie w Galerii Miejskiej we Wrocławiu. 2. Ida Karkoszka, "Patrzmy, jak umierają ludzie", ekspozycja czasowa "Z popiołów" w Zachęcie 3. Krzysztof Klimek "Opole Lubelskie, Przystanek PKS, garaż", wystawa "Teraz wolę widoki", tamże.

P.S.2. Tak, byłam znowu w Warszawie. :)

    

Kolejny rok...

Drodzy,

życzymy beztroskiego świętowania

Wielkiej Nocy i Lanego Poniedziałku

oraz przy tej doskonałej okazji

wiosennego odrodzenia energii

i witalnego wzrostu ku wszystkiemu,

co nadaje życiu smaku, treści, sensu.

Pszczółka i Pająk